قرانی
تفسیر آیات ۱۰۲ و ۱۰۳ سوره مبارک الانعام
18 April 2016
g4dk0tb274o4
تفسیر آیات ۱۰۸ الی ۱۱۱ سوره مبارک الانعام
18 April 2016

تفسیر آیات ۱۰۴ الی ۱۰۷ سوره مبارک الانعام

ککم

بسم الله الرحمن الرحیم

 

 

«قَدْ جَاءکُم بَصَآئِرُ مِن رَّبِّکُمْ فَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ عَمِیَ فَعَلَیْهَا وَ مَا أَنَاْ عَلَیْکُم بِحَفِیظٍ * وَ کَذَلِکَ نُصَرِّفُ الآیَاتِ وَ لِیَقُولُواْ دَرَسْتَ وَ لِنُبَیِّنَهُ لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ * اتَّبِعْ مَا أُوحِیَ إِلَیْکَ مِن رَّبِّکَ لا إِلَهَ إِلاَّ هُوَ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِکِینَ * وَ لَوْ شَاء اللهُ مَا أَشْرَکُواْ وَ مَا جَعَلْنَاکَ عَلَیْهِمْ حَفِیظًا وَ مَا أَنتَ عَلَیْهِم بِوَکِیلٍ». آیات ۱۰۴ الی ۱۰۷ سوره‌ی مبارکه‌ی انعام.

خداوند می‌فرماید: براستى رهنمودهایى از جانب پروردگارتان براى شما آمده است پس هر که به دیده بصیرت بنگرد به سود خود او و هر کس از سر بصیرت ننگرد به زیان خود اوست و من بر شما نگهبان نیستم، و اینگونه آیات خود را گوناگون بیان مى‏کنیم تا مبادا بگویند تو درس خوانده‏اى و تا اینکه آن را براى گروهى که مى‏دانند روشن سازیم، از آنچه از پروردگارت به تو وحى شده پیروى کن هیچ معبودى جز او نیست و از مشرکان روى بگردان، و اگر خدا مى‏خواست آنان شرک نمى‏آوردند و ما تو را بر ایشان نگهبان نکرده‏ایم و تو وکیل آنان نیستى.

بیشتر آیات سوره‌ی مبارکه‌ی انعام مباحث اعتقادی و بحث توحید و اسماء الهی و دلایل برهانهای اثبات وحدانیّت حق تعالی است. در آیات قبل (۱۰۱ الی ۱۰۳) اوصاف خدای متعال و اسماء و خصوصیّات خداوند بیان شد و در این آیات نسبت به آیات قبل نتیجه‌گیری می‌کند و می‌فرماید: با این سخنان (محاجّه و مناظه‌ی مشرکین) بینشهای الهی و آنچه موجب درک و فهم شما است بطور وافی و کافی برایتان آمد (پیغمبر آمد و برای شما معجزه آورد) قرآن نازل شد و با شما اتمام حجّت شد و شما هیچ جای عذر و بهانه ندارید و کسانی که بینا شدند و از این بصیرتها استفاده کردند به نفع خودشان است و کسانی که چشمان خود را بسته‌اند و نخواستند ببینند و دارای بصیرت نیستند به ضرر خودشان است. ای پیغمبر! به اینها بگو و من نگهبان شما نیستم که مراقب باشم شما به راه کج نروید و نه شما را به کاری مجبور می‌کنم (یکی از امتیازات انسان نسبت به سایر موجودات این است که انسان مختار آفریده شده است و خداوند انسان را مجبور به راه خیر و یا شرّ نمی‌کند و انتخاب این دو راه به دست خود انسان است و وظیفه‌ی خدا و پیغمبران الهی تنها راهنمایی کردن انسانها می‌باشد و اگر کسی راه را پیدا کرد و به راه راست رفت به نفع خودش است و اگر گمراه شد به ضررش می‌باشد). خداوند در این آیات اشاره می‌کند که: ما آیات و نشانه‌های خود را اینگونه برای مردم تشریح کردیم و خطاب به پیغمبر (ص) می‌فرماید: عدّه‌ای از آنها برای اینکه به تو ایمان نیاورند و بهانه‌جویی کنند می‌گویند تو این سخنان را از دیگران آموخته‌ای پس بگذار که اینها بگویند دیگران این سخنان را به تو درس داده و آموخته‌اند (یکی از تهمتهایی که به پیغمبر اکرم (ص) می‌زدند این بود که می‌گفتند: اینها سخنان خودش نیست و یهودیان و مسیحیان این حرفها را به او آموخته‌اند) البته آنهایی که می‌دانند و بصیرت دارند برای آنها مطالب را خوب بیان کرده‌ایم و آنها هستند که ایمان می‌آورند. تو کاری به کار مشرکان نداشته باش و آنچه را خدا به تو وحی کرده از آن پیروی کن و از سخنان اینها نگران و ناراحت نشو و عقیده‌ات از سخنان آنها تغییر نکند و هیچ معبودی غیر از پروردگار نیست و از مشرکین روی بگردان.

خداوند در ادامه می‌فرماید: این را بدان که اگر خدا می‌خواست مشرک نمی‌شدند و بالاجبار آنها را مسلمان می‌کرد ولی خداوند چنین کاری نمی‌کند و دین اجباری نیست و تو نگهبان و وکیل آنها نیستی و بسیاری از آنها ایمان نمی‌آورند و تو از این مسئله نگران و ناراحت نباش.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>